๑.

" เดี๋ยวพี่ซื้อขนมมาฝากนะ "
.
.
คนรักยื่นหน้ามาพร้อมความข้างต้น
ฉันได้เพียงแต่พยักหน้ารับความปรารถนาดี
มีอากัปอื่นใดในรู้สึกได้อีกหรือนอกจากอิ่ม-พอใจ


๒.

" ยี่สิบสี่ชั่วโมงของเราแตกต่างกัน ? "
.
.
เงียบงันปรากฎเบื้องแรก
ฉันปรารภเช่นนี้กับคนรักในขณะที่ความคิดถึงปรี่ล้น
ทว่ายากยิ่งสำหรับการได้มาซึ่งช่วงเวลาเสพร่วม

ทั้งๆที่รู้ว่า "ไกล" จะไปแม้ไกลกว่านั้น -
บางวรรคจากบทเพลงตรงเส้นขอบฟ้ากลบความเหงาเงียบ
ครั้งแล้วครั้งเล่า น้ำตาปรี่เช่นคิดถึงรู้สึก
บางคำบันทึกร่วมระหว่างฉันและคนรักทยอยทักทายอีกครั้ง
และอีกครั้ง .



๓.

" หลบมาตะน้อง พี่อยู่ที่บ้านแล้ว "
.
.
ฉันปล่อยช่วงเวลาบางขณะกับการรอคอยสักสิ่งอย่าง
วันแดดระอุ , ชายหนุ่มซ่อนตัวเพียงลำพังในห้องไม้สีเขียวอ่อน
ปัดกวาดดูแลความสะอาดและละเมียดละไมกระทั่งมุมสงบในห้องน้ำสามัญ
คนรักของฉันเตรียมน้ำร้อนสำหรับกาแฟ -,ฉันและเขา
.
.
" แล้วจะรีบกลับไปนะ "
ฉันบอกเช่นนี้ เสมือนหัวใจจะไปไกลกว่าภาวะเคลื่อนไหวของฝ่าเท้าและข้อเข่า

ยื่นหน้าโผล่ทักทาย ยิ้มแรกของวัน -
คิดถึงมั้ย ? คิดถึงสิ !

และกระดิกเข็มก็เคลื่อนผ่านประหนึ่งไหลเอื่อยแห่งลำธารกลางหุบเขา
ดอกไม้ป่าสีม่วงขึ้นแซมระหว่างสายน้ำนั่น -
เสมือนขับขานซึ่งบทเพลงงดงามจากราวป่า

ฝนฉ่ำชื่นเปะปะปะทะหลังคากระเบื้อง
ต้นไม้หลังบ้านเริงร่าด้วยเม็ดฝนพราวใบ

แว่วแห่งความคิดถึงปรากฎจากภายใน
และกำซาบลึกถึงภายใน

ฟ้าพร่างพรมผืนโลกด้วยเม็ดฝน
สองมือโอบประคองกอดรักไว้ด้วยรู้สึกแห่งรักและฉ่ำชื่น .





Comment

Comment:

Tweet

ฮาๆ

#3 By c h i r a on 2009-04-14 16:32

มา update แล้วครับ

แม่

ฮา

#2 By c h i r a on 2009-04-11 17:48

ปืนฉีดน้ำ

#1 By :-) (202.176.138.242) on 2009-04-11 11:11