ทะเลฉันรักเธอ

posted on 04 May 2009 08:24 by solitudee


ทะเลฉันรักเธอ - ศักดิ์สิริ มีสมสืบ

 

 

ฟังเพลงกันก่อนนะคะ ฟังเพลง หลับตา นึกถึงภาพทะเล
คลื่น ทราย เส้นขอบฟ้า เวิ้งน้ำ
นึกถึงความทรงจำระหว่างคุณกับทะเล
คุณกับใครสักคน
คิดถึงทะเลกันบ้างไหมคะ ?

ทะเลสำหรับบางคนไม่ต่างจากภาพเขียนงดงาม
หรือบางคนทะเลก็อาจเป็นเหมือนฝันร้าย
ทะเลเป็นเพื่อนยามเหงา อกหัก แฟนทิ้ง ?
เป็นที่ระบายอารมณ์เพื่อกรีดเสียงร้องดังๆ
ทะเลอาจเป็นที่รวมของเพื่อน กินเหล้า เฮอาไปตามเรื่อง
หรือทะเล อาจจะเป็นแค่องค์ประกอบทางภูมิศาสตร์เพื่อให้โลกสมดุล

...............................................

วันนี้ไปอีกวันที่ฉันอยากไปทะเล
ทะเล - สีฟ้า สีขาว สีเขียวอ่อน สีชมพูท้องฟ้า
ทะเลที่ฉันหลับตาเห็นคือ มะพร้าวแก่ๆสักต้น
ชิงช้าไม้พอให้ห้อยขาแกว่งไกว
และกระซิบเงียบๆของเพลงสักวรรค
นั่นล่ะ .. "จะบอกอะไรหรือทะเล มีถ้อยคำใดฝากฉัน"
เป็นวรรคเดียวที่แวบขึ้นมาในรู้สึกทุกครั้ง
ที่เผชิญหน้าทะเล หรือเพียงคิดถึงทะเล

.............................................................

ฉันชอบทะเล
ด้วยเหตุผลเพียงว่า
ทะเลทำให้เรามองเห็นเส้นขอบฟ้า
ไกลจากที่รอยเท้าปรากฎอยู่เท่าใด ฉันไม่อาจรู้
ทว่าเส้นขอบฟ้าทำให้ฉันรู้สึกได้ถึงการ "มีอยู่"
เปล่า , ฉันมิใช่ลัทธิประจักษ์นิยม
ฉันเพียงแค่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตามองเห็น
และที่ใจรู้สึก ใจทำความเข้าใจ

ทะเลสำหรับฉัน
มิใช่เพียงพื้นที่ทางภูมิศาสตร์
หรือคำหนึ่งคำที่ถูกสร้างขึ้นสำหรับเรียกเวิ้งน้ำสุดลูกหูลูกตา
ทะเลมากกว่านั้น ..

ครั้งหนึ่งสมัยมัธยมฯปลาย
ฉันบ่มตัวในอารมณ์เคว้งและ - ไร้ราก
ใช่ , ฉันนิยามคำนี้สำหรับตัวเองในขณะนั้น
เดินตามที่ปลายทางจะทอดสู่
นั่นล่ะ - ป้ายรถประจำทาง
ฉันนั่งมากับรถโพธิ์ทอง สายหาดใหญ่ -สงขลา
ไม่รู้ว่าปลายทางจะเป็นอย่างไร
แต่เมื่อย่างเหยียบแรกสัมผัสทะเล
ระริกใต้เลนส์ตามองเห็นอีกโลกเบื้องหน้า
คำตอบทั้งมวลปรากฎ

ฉันไม่เคยมาทะเลเพราะอกหักหรือผิดหวัง
หรือนั่นเพราะฉันไม่เคยผิดหวังหรืออกหัก ?
แต่โดยอากัปขณะอยู่เบื้องหน้าทะเล
เสมออารมณ์เหงาเศร้าเช่นนั้น

เปล่า ฉันมิได้เศร้าหรือโหยหาสิ่งใด
ทว่า - การได้กลมกลืนความความเหงาเศร้าในลึกเบื้องหน้า
ขณะแห่งอันหนึ่งอันเดียวซึ่งงดงาม

โปสการ์ดใบแรกที่ฉันจ่าหน้าคืนตัวเอง
ขึ้นต้นเพียงว่า ..
หอมกลิ่นทะเล ..และคิดถึงเสมอ
เสมือนระลอกคลื่นกระซิบแผ่วกับฉัน
บ้างเกี่ยวก้อยความเหงามาทะเล
แล้วทะเลจะเหงาไหม ?
ฉันจะร้องเพลงให้ทะเลฟังทุกครั้ง
ฉันอ่านบทกวีให้เธอฟังนะทะเล
เปล่าเลย , บทกวีของฉันหาความงามหรือฉันทลักษณ์ใดไม่ได้
แต่ทว่าเรียงคำปรากฎในแต่ละวรรค
ฉันและเธอสอดประสานความคิดถึงในรักอย่างอิ่มละมุน

" ทะเลของคนไกล
จักงดงามเฉกเช่นใบไม้ไหวไหมหนอ
จะอบอุ่นคลอเคล้าพะเน้าพะนอ
..... "
และอีกหลายบรรทัดเรียงรายที่ฉันไม่อาจนึกได้ขณะนี้
แต่ฉันจำได้ว่าบทกวีบทนี้ฉันเขียนให้เธอนะทะเล


คนรักของฉันถามถึงเหตุผลแห่งการหลงรักในเธอ
ฉันไม่อาจอรรถาธิบายใดๆได้มากไปกว่า
" ก็ชอบ ต้องมีเหตุผลด้วยหรือ"
และฉันเชื่อมั่นว่าตอนนี้ คนรักของฉันย่อมเข้าใจ
อันตรธานซึ่งตะขิดตะขวงก่อนหน้า

วันนี้ฉันอยากไปทะเล
คนรักของฉันไม่อาจสนองในความปรารถนา
ฉันเข้าใจ และไม่โกรธจนฟูมฟาย
เพียงเธอรู้ว่าฉันหลงรักทะเล
และเธอก็รักทะเล
ด้วยเผยอปากเดียวกันกับที่บอกรักฉัน .

 

Comment

Comment:

Tweet