สวัสดีครับ ผม -
มีใครในย่านนี้ให้ชื่นชม
ทดทอดปล่อยอารมณ์และเป็นไป

ผมจะต้องอยู่คนเดียวในเร็วนี้
เช้าสายบ่ายเย็นที่ ผมเหงา
ยอมรับครับว่าช่องว่างระหว่างเงา
มีเพียงผมและเศร้า , ที่เข้าใจ

เธอนิ่งและ กลับบ้าน
ผมลนลานอยู่กับที่ในเมืองใหญ่
กาแฟเช้าหรือบานกลีบดอกไม้ใด
ก็มิอาจแทนได้ ใบหน้าเธอ

คิดถึงครับ ผมคิดถึง
ยิ่งฟังเสียงหัวใจคำนึงรักเสนอ
อยากอยู่ใกล้พะเน้าพะนอและรอเธอ
จูงมือผมวิ่งเล่นเสมอ - เมื่อบ่ายเยือน

เธอบอก ,
สบายใจเถิดพี่จ๋า
อย่าคิดมากทุรนทุรายผ่านแววตา
หรือน้ำเสียงแหบพร่าน้ำตานอง

ไม่เป็นไรที่รัก
ผมจะอดทนและแน่นหนัก
รอเธอกลับมาทายทักด้วยรักแท้
และหวังลึกว่ากลับมาพร้อมดวงแด
ที่ซึ่งรักโอบแผ่
เป็นกระแสลมหายใจ .

Comment

Comment:

Tweet